مرور کارنامه بازی‌های ملی آلمان و صربستان پیش از دیدار خانگی لیگ ملت‌ها در روز پنج‌شنبه در مونیخ (از ساعت ۲۰:۴۵، پخش زنده از ZDF) چندان ساده نیست. سالنامه Kicker ۲۹ مسابقه را ثبت کرده که از دیداری با یوگسلاویِ امروز دیگر وجودنداشته در سال ۱۹۳۹ آغاز می‌شود؛ تیمی که آلمان در مراحل نهایی جام جهانی شش بار با آن روبه‌رو شد و بازیکنانی از کرواسی، مقدونیه یا مونته‌نگرو را نیز در اختیار داشت. این کشور بالکانی در فوریه ۲۰۰۳ از هم پاشید و صربستان همراه مونته‌نگرو کشوری مستقل تشکیل داد؛ تیمی که با این نام فقط یک مسابقه ملی مقابل آلمان انجام داد. از سال ۲۰۰۷ تنها کشور صربستان وجود دارد و سه تقابل با آلمان تحت این نام برگزار شده است؛ مرور DFB.de نیز به همین سه بازی محدود می‌شود.
۳۱ مه ۲۰۰۸: بردی با دندان‌درد
یواخیم لوو پیش از آخرین بازی تدارکاتی یورو با مشکلی دست‌وپنجه نرم می‌کرد که نه خودش و نه تیمش قادر به حل آن نبودند. این موضوع پیش از شروع بازی سال ۲۰۰۸ در گلزن‌کیرشن مشخص بود: لوو دندان‌درد داشت و می‌گفت: «من هم باید مثل تیم، دندان روی جگر بگذارم.» با این حال، یک دندان‌پزشک اندکی پیش از مسابقه به سرمربی تیم ملی کمک کرد. آلمان مقابل چشمان آنگلا مرکل، صدراعظم وقت، پس از عقب‌افتادن با گل بوشکو یانکوویچ در دقیقه ۱۸، در نهایت ۲ بر ۱ پیروز شد. اولیور نویویل، مهاجم تعویضی ۳۵ ساله بروسیا مونشن‌گلادباخِ دسته‌دومی، تنها چهار دقیقه پس از ورودش در دقیقه ۷۴ گل زد و میشائل بالاک، کاپیتان تیم، در دقیقه ۸۳ پیروزی را قطعی کرد.
Bild am Sonntag با تیتر «بالاک همه ما را با خود می‌کشد» نوشت: «او می‌تواند ما را به قهرمانی برساند.» گونتر نتزر، کارشناس شبکه ARD، نیز گفت: «همیشه دوست داشتم او را این‌طور ببینم. او در یورو تفاوت را رقم خواهد زد.» بالاک یکی از سه لژیونر حاضر در ترکیب اصلی بود؛ ینس لمان، دروازه‌بان آرسنال لندن، و کریستوف متسلدر از رئال مادرید، دو لژیونر دیگر بودند. Sonntagszeitung اما پس از مسابقه‌ای که خط دفاعی آلمان در نیمه نخست متزلزل بود، با تردید نوشت: «آقای لوو عزیز، باید در روزهای آینده بار دیگر درباره ترکیب خط دفاعی فکر کنید.» متسلدر اشتباه خود در گل حریف را پذیرفت، اما هواداران را آرام کرد: «پیش از تورنمنت‌ها همیشه محل تردید بودم، اما وقتی مسابقات شروع می‌شد، به مهره‌ای ثابت تبدیل می‌شدم.» در شایستگی آلمان برای این برد تردید چندانی وجود نداشت؛ نسبت کرنرهای ۸ بر صفر نیز گواهی بر این موضوع بود.
۱۸ ژوئن ۲۰۱۰: روز بدشانسی در جام جهانی آفریقای جنوبی
دو سال بعد، دومین بازی مقابل صربستان برگزار شد و این بار امتیاز در میان بود؛ امتیازهایی که به حریف رسید. در پورت الیزابت و در جام جهانی آفریقای جنوبی، بار دیگر سرمربی ناراحت آلمان دیده شد؛ این بار در جریان دومین مسابقه مرحله گروهی. لوو با ناامیدی چند ثانیه به تابلوهای کنار زمین تکیه داد و دیگر نمی‌خواست نگاه کند. این تصویر، اوج سرخوردگی او در بعدازظهری خراب بود؛ روزی که آلمان در پی صعود به مرحله یک‌هشتم نهایی بود.
اما این هدف فقط در حد یک قصد باقی ماند. از نمایش ترکیبی و فوتبال پرنشاط بازی نخست برابر استرالیا، که با برد ۴ بر صفر همراه شده بود، دیگر اثری دیده نمی‌شد. وقتی لوکاس پودولسکی در دقیقه ۶۰ به سومین بازیکن آلمانی تبدیل شد که پنالتی‌اش را در جام جهانی از دست می‌دهد و برابر دروازه‌بان صربستان ناکام ماند، سرمربی نیز فهمید که آن روز قرار نیست کاری پیش برود. لوو بعدها بطری‌های آب را پرتاب کرد و پس از سوت پایان با حرکات دست و بدنی عصبی به سمت رختکن دوید. ملت آلمان تا آن زمان «یوگی» خود را این‌قدر خشمگین ندیده بود.
جای تعجبی هم نداشت. پس از این ۹۰ دقیقه پرالتهاب، آرامش دنیای فوتبال آلمان به هم ریخته بود. در حالی که روزنامه‌های زرد پس از پیروزی نخست، دلایل کافی برای رسیدن آلمان به چهارمین قهرمانی جام جهانی را فهرست کرده بودند، حالا فضای ناامیدی حاکم شده بود. «Welt-online» تیتر زد: «خطای کلوزه، آلمان را به آشوب کشاند.» همه مشکلات از دقیقه ۳۷ شروع شد؛ جایی که تنها مهاجم آلمان، با وجود دریافت اخطار، در میانه زمین مرتکب خطایی غیرضروری شد؛ خطایی که دست‌کم این داور باید آن را مستحق کارت زرد می‌دانست. این تصمیم نباید کسی را غافلگیر می‌کرد: آلبرتو اوندیانو، داور اسپانیایی از پامپلونا، تا آن لحظه چهار کارت از مجموع هشت کارت مسابقه را نشان داده و سخت‌گیری خود را کاملاً آشکار کرده بود. با این حال، کلوزه ریسک کرد و به‌درستی از زمین اخراج شد. فرانتس بکن‌باوئر در استودیو تلویزیونی با ناراحتی گفت: «این داور به سوت‌های سخت‌گیرانه‌اش معروف است. باید این را بدانید و آن‌طور برای توپ نروید.»
مسابقه‌ای که تا آن لحظه متعادل بود، ظرف ۶۰ ثانیه به سود صربستان تغییر کرد. صرب‌ها از شوک آلمان بی‌رحمانه بهره بردند و میلان یووانوویچ در دقیقه ۳۸ گل پیروزی را زد. ده بازیکن آلمان ۵۲ دقیقه با تمام توان و در نهایت بی‌نتیجه برای جبران این گل تلاش کردند؛ سمی خدیرا نیز تنها چند ثانیه پیش از پایان نیمه اول توپ را به تیرک کوبید. آلمان با وجود یک بازیکن کمتر، فرصت‌های بیشتری نسبت به صربستان در کل مسابقه خلق کرد و همین مسئله فقط به خوش‌بینان همیشگی امید نمی‌داد.
یورگن کلینزمن، سرمربی پیشین تیم ملی، حتی معتقد بود آلمان «نمایشی بزرگ» ارائه کرده است. نه دکتر تئو تسوانتسیگر، رئیس وقت فدراسیون فوتبال آلمان، و نه یواخیم لوو، دست‌کم در مواضع علنی، کوچک‌ترین تردیدی درباره صعود آلمان نداشتند. لوو نیم ساعت پس از پایان بازی به ZDF گفت: «صعود به مرحله یک‌هشتم نهایی در دستان خودمان است و آن را انجام خواهیم داد.» و همین اتفاق هم افتاد؛ صربستان اما پس از مرحله گروهی حذف شد.
۲۰ مارس ۲۰۱۹: گل بازیکن تعویضی در آغاز دوباره
سومین دیدار در وولفسبورگ برگزار شد و این بار نتیجه مساوی بود. بازی تدارکاتی، که همچنان با هدایت لوو انجام می‌شد، با تساوی ۱ بر ۱ پایان یافت. این مسابقه در فضای بازسازی تیم پس از جام جهانی ۲۰۱۸ برگزار شد؛ تورنمنتی که پس از آن لوو با اندکی تأخیر سه بازیکن باتجربه را کنار گذاشته بود. این نخستین بازی پس از حذف ماتس هوملس، ژروم بواتنگ و توماس مولر بود و میانگین سنی تیم جوان‌شده آلمان به ۲۴٫۶۶ سال رسید. لوو از تیمش «سرعت، پویایی و قاطعیت» می‌خواست و صربستان را پیش از دیدار مقدماتی یورو برابر هلند، چهار روز بعد، حریفی ایده‌آل می‌دانست؛ «چون ما را برای آنچه یکشنبه در انتظارمان است آماده می‌کنند.»
لوو تنها ۱۲ دقیقه بعد حقانیت این ارزیابی را دید؛ زمانی که لوکا یوویچ، بازیکن وقت اینتراخت فرانکفورت، پس از یک کرنر با ضربه سر گل اول را زد. مانند دو بازی پیشین، نیمه اول نیز با همین نتیجه به پایان رسید. تیم آلمان در ورزشگاه مملو از تماشاگر وولفسبورگ با ۲۶ هزار و ۱۰۱ نفر ظرفیت، فشارش را بیشتر کرد. در این تیم، برای نخستین بار سه بازیکن آر.بی. لایپزیگ شامل تیمو ورنر، مارسل هالستنبرگ و لوکاس کلوسترمانِ نخستین‌بار دعوت‌شده به میدان حضور داشتند. همانند نیمه نخست، به‌ویژه تیمو ورنر، مارکو رویس و لروی سانه چند موقعیت خوب را از دست دادند؛ هرچند عملکرد درخشان مارکو دیمیتروویچ، دروازه‌بان صربستان، نیز در این اتفاق مؤثر بود. وقتی ایلکای گوندوغان، کاپیتان جانشین آلمان، از او عبور کرد، یک مدافع توپ را از روی خط دروازه برگشت داد.
اما دیمیتروویچ یک بار هم کاری از دستش برنیامد. لئون گورتسکا که تازه به میدان آمده بود، در دقیقه ۶۹ پاس مارکو رویس را در لبه محوطه جریمه گرفت، از کنار مدافع مستقیم خود چرخید و با پای راست ضربه‌ای مهارنشدنی زد. در آن مقطع، آلمان از نظر تعداد شوت ۱۰ بر ۱ برتری داشت، اما نتیجه گل‌ها فقط تساوی ۱ بر ۱ بود. مسابقه نیز با همین نتیجه تمام شد. Kicker پس از بازی درباره تیم آلمان نوشت: «این تیم همچنین نشان داد توانایی زیادی دارد و باید در نیمه دومِ قانع‌کننده‌اش پیروزی را قطعی می‌کرد.» آلمان چهار روز بعد در آمستردام این برد را با نتیجه ۳ بر ۲ به دست آورد.
هفت سال بعد، از میان بازیکنان حاضر در بازی وولفسبورگ تنها مارک‌آندره تراشتگن، یوناتان تا، یوشوا کیمیش و کای هاورتس همچنان عضو تیم ملی آلمان هستند؛ با این حال، دیدار دوباره‌ای در کار نخواهد بود، زیرا آن‌ها پیش‌تر اردو را ترک کرده‌اند.
