نخستین حضور خانگی یورگن کلوپ و تیم ملی فوتبال آلمان با شکست یک بر صفر مقابل یونان، آنطور که او میخواست پیش نرفت. سرمربی آلمان پس از دیدار لیگ ملتها در آگسبورگ، عملکرد تیمش را ارزیابی کرد.
سؤال: آقای کلوپ، جمعبندی شما از شکست یک بر صفر در نخستین بازی خانگیتان برابر یونان چیست؟
یورگن کلوپ: به چند نکته رسیدم که دوست نداشتم به آنها برسم. بازی کردن مقابل یک دفاع فشرده سخت است و برای آن به الگوهای مشخص نیاز دارید. در این مدت کوتاه، نتوانستیم این الگوها را به اندازه لازم تمرین کنیم. این موضوع غافلگیرم نمیکند، هرچند نمیخواستم شرایط اینگونه باشد.
سؤال: در رختکن به بازیکنان چه گفتید؟
کلوپ: درباره بازی صحبت کردیم؛ از خود مسابقه هزار خبر مثبت وجود نداشت، اما از هفتهای که گذشت فقط نکات مثبت به یاد میماند. نمیگویم اتفاق مهمی نیست. اما برای مثال، مسئولیت انتخاب فهرست بازیکنان فقط با من است و کاملاً مسئولیتش را میپذیرم. باختهایم و نباید بگذاریم باختن به عادت تبدیل شود. حالا گروه بعدی میآیند و استراحت کردهاند؛ بنابراین میتوانیم کمی بیشتر کار کنیم. با این حال، احتمالاً در مونیخ هم برابر صربستان با حریفی روبهرو میشویم که عقب مینشیند.
سؤال: چطور میخواهید این بلوک دفاعی را بشکنید؟
کلوپ: راههای بیشماری وجود دارد، اما این کار برای هر تیمی دشوار است. استفاده از عرض و عمق مهم است و گاهی هم کیفیت فردی؛ ولی نمیتوانیم به آن تکیه کنیم. این چالش بزرگ فوتبال است؛ حتی برای اسپانیا هم چنین بود و جام جهانی آن را نشان داد.
سؤال: نگران نیستید که شور و هیجان ایجادشده خیلی زود از بین رفته باشد؟
کلوپ: اگر حالا از بین رفته، واقعاً متأسفم؛ اما شور و هیجان در اردو به ما کمک نمیکند. فضای تیم فوقالعاده بود، همانطور که باید باشد. اثر کارهایمان قطعاً نمایان خواهد شد. نکات مثبتی داشتیم و موقعیتهایی هم ایجاد کردیم.
سؤال: هنگام خروج تیم از زمین، بازیکنان را تشویق کردید. هدفتان چه بود؟
کلوپ: تیم کمی سرخورده ایستاده بود، در حالی که دلیلی برای آن وجود نداشت. همه تلاشمان را کردیم و قرار نیست بازیکنان چندین دقیقه عذرخواهی کنند. چند سوت هم شنیده شد؛ شاید کسی با صدای بلند نفس کشیده یا آسم داشته است. اشکالی ندارد، اما ضرورتی هم نداشت. هر کس میخواهد سوت بزند، من را هو کند. درِ تیم همیشه به روی هر کسی که بخواهد آن نوع فوتبالی را بازی کند که ما میخواهیم، باز است. اما اینکه یورگن کلوپ با دست گذاشتن روی سر کسی همه مشکلات را حل نمیکند، از قبل هم میدانستم. اگر کسی نمیدانست، حالا میداند.
سؤال: چه چیزی به شما امید میدهد؟
کلوپ: زمانی میرسد که برای همه حریفی آزاردهنده خواهیم بود؛ صددرصد به آن مطمئنم. ناامید نشدهام، چون در فوتبال چیزهای زیادی دیدهام. میدانم همه میتوانند بهتر از امشب بازی کنند. باید به جایی برسیم که تواناییهای خودمان را در زمین نشان دهیم، نه اینکه بخواهیم از هر کسی در فوتبال جهان بهتر باشیم.
سؤال: آیا این مسئله ذهنی هم هست؟
کلوپ: ترکیبی از همه چیز است. ما بایرن مونیخِ فوتبال اروپا نیستیم؛ یک تیم فوتبالیم که باید خودش را پیدا کند. باید خط آخر حریف را تحت فشار بگذاریم. آنقدرها هم پیچیده نیست؛ از پسش برمیآییم، میتوانید حرفم را باور کنید. هیچ دلیلی برای فرو رفتن در افسردگی نمیبینم. اما هنوز هم به جایی که دوست داریم برسیم، نرسیدهایم.
سؤال: چه خواستهای دارید؟
کلوپ: خوشحال میشوم اگر درباره بازیکنان قضاوت نهایی نکنید. اگر کسی میخواهد انتقاد کند، با من طرف باشد و بچهها را آرام بگذارد. لازم نیست جامه ماتم بپوشند؛ هرچه بود، گذشت. آینده همان چیزی است که ما تصورش میکنیم. با هرچه داریم پیش میرویم. به مسیرمان ادامه میدهیم.
