خاطره ای جالب از اولی هوینس که در مستند “اف سی بایرن، آنسوی یک افسانه” در موردش صحبت شد:
پیش از شروع جام جهانی 1974 که آلمان میزبان آن بود، مدیر یک نشریه با ما صحبت کرد و تصمیم داشت برای بالا بردن اعتبار نشریه، یک کتاب به عنوان “کتاب جام جهانی” چاپ کند. اما برای فروش آن، بایستی به آن نیز اعتبار میداد. برای اعتبار به کتاب قرار شد اودو لاتک (مربی بایرن)، پُل برایتنر و من پشت جلد و صفحات آنرا امضا کنیم و بابت هر امضا، یک مارک بگیریم. به همین ترتیب این کتاب با تیراژ صد هزار جلد چاپ شد.
کارل هاینز رومنیگه در این مورد می گوید: یادمه به اردوهای تمرینی که میرفتیم، در وقت استراحت ما به تماشای تلویزیون میپرداختیم و این سه نفر جعبه های بزرگ حاوی کلی کاغذ جلوشون بود و همه رو امضا میکردن.
هوینس در ادامه گفت: بله، امضا کردن بالاخره تمام شد. در آن دوره قهرمان جام جهانی شدیم و ناشر ناچار شد صد هزار جلد دیگر از آن چاپ کند. بدین ترتیب، درآمد ما در سال 1974 در اثر امضا، بیشتر از درآمدمان در فوتبال شد!
پیش از شروع جام جهانی 1974 که آلمان میزبان آن بود، مدیر یک نشریه با ما صحبت کرد و تصمیم داشت برای بالا بردن اعتبار نشریه، یک کتاب به عنوان “کتاب جام جهانی” چاپ کند. اما برای فروش آن، بایستی به آن نیز اعتبار میداد. برای اعتبار به کتاب قرار شد اودو لاتک (مربی بایرن)، پُل برایتنر و من پشت جلد و صفحات آنرا امضا کنیم و بابت هر امضا، یک مارک بگیریم. به همین ترتیب این کتاب با تیراژ صد هزار جلد چاپ شد.
کارل هاینز رومنیگه در این مورد می گوید: یادمه به اردوهای تمرینی که میرفتیم، در وقت استراحت ما به تماشای تلویزیون میپرداختیم و این سه نفر جعبه های بزرگ حاوی کلی کاغذ جلوشون بود و همه رو امضا میکردن.
هوینس در ادامه گفت: بله، امضا کردن بالاخره تمام شد. در آن دوره قهرمان جام جهانی شدیم و ناشر ناچار شد صد هزار جلد دیگر از آن چاپ کند. بدین ترتیب، درآمد ما در سال 1974 در اثر امضا، بیشتر از درآمدمان در فوتبال شد!