روایت‌ها و دانستنی‌های مانشافت

مسعود اوزیل؛ از قهرمانی با امیدها تا فتح جام جهانی

4 نوامبر 2026تحریریه DFB ایران
مسعود اوزیل؛ از قهرمانی با امیدها تا فتح جام جهانی
مسعود اوزیل؛ از قهرمانی با امیدها تا فتح جام جهانی

دو جام در پنج سال

مسعود اوزیل از قهرمانی اروپا با تیم زیر ۲۱ سال آلمان در سال ۲۰۰۹ به فتح جام جهانی ۲۰۱۴ رسید. در فاصلهٔ این دو موفقیت، او به یکی از بازیکنان اصلی تیم یواخیم لوو تبدیل شد؛ هافبکی که هم موقعیت می‌ساخت و هم در مسابقات مهم گل می‌زد. گل او به غنا در جام جهانی ۲۰۱۰، دو گل برابر اتریش در مقدماتی یورو ۲۰۱۲ و گل وقت اضافه به الجزایر در جام جهانی ۲۰۱۴، بخشی از کارنامهٔ او در تیم ملی است.

اوزیل متولد ۱۵ اکتبر ۱۹۸۸ در گلزن‌کرشن است. او در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۰۹، چند ماه پیش از قهرمانی با تیم امید، نخستین بازی خود را برای تیم ملی بزرگسالان آلمان برابر نروژ انجام داد. آن مسابقه با شکست یک بر صفر آلمان پایان یافت، اما شروع دوره‌ای بود که تا جام جهانی ۲۰۱۸ ادامه پیدا کرد. حاصل این نه سال، ۹۲ بازی ملی، ۲۳ گل و حضور در ترکیب تیم قهرمان جهان بود.

مسعود اوزیل با پیراهن سبز شمارهٔ ۱۰ آلمان در جام جهانی ۲۰۱۸ به عقب نگاه می‌کند.

از فینال امیدها تا نخستین گل ملی

در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۹، آلمان در فینال رقابت‌های زیر ۲۱ سال اروپا به مصاف انگلستان رفت و با پیروزی چهار بر صفر قهرمان شد. اوزیل یکی از گل‌های تیمش را به ثمر رساند و در مجموع در سه گل از چهار گل آلمان نقش داشت. این عملکرد، توانایی او در بازی‌سازی و گلزنی را در یک مسابقهٔ تعیین‌کننده نشان داد؛ توانایی‌هایی که در سال‌های بعد در تیم ملی بزرگسالان نیز به کار آمد.

نخستین گل اوزیل برای تیم بزرگسالان در ۵ سپتامبر همان سال برابر آفریقای جنوبی به ثمر رسید. آلمان در لورکوزن دو بر صفر پیروز شد و اوزیل گل دوم را زد. فاصلهٔ کوتاه میان فینال امیدها و این مسابقه، بخش مهمی از آغاز راه ملی او را در بر می‌گیرد؛ دوره‌ای که حضورش در تیم لوو به‌تدریج تثبیت شد و او نخستین گل خود را نیز برای تیم بزرگسالان به ثمر رساند.

مسعود اوزیل پس از قهرمانی آلمان در جام جهانی ۲۰۱۴، با مدال بر گردن جام جهانی را در دست دارد.

گل به غنا و دو گل به اتریش

اوزیل در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی نیز از بازیکنان اصلی آلمان بود. در آخرین مسابقهٔ مرحلهٔ گروهی برابر غنا، گل دقیقهٔ ۵۹ او تنها گل بازی شد. آلمان با آن پیروزی، صعود و صدرنشینی خود را در گروه قطعی کرد و در پایان مسابقات به مقام سوم رسید. اوزیل هنوز ۲۱ سال داشت و پس از موفقیت در ردهٔ امید، این بار در مهم‌ترین رقابت ملی بزرگسالان نقش مؤثری ایفا کرده بود.

در ۲ سپتامبر ۲۰۱۱، نوبت به درخشش برابر اتریش رسید. آلمان در گلزن‌کرشن شش بر دو پیروز شد و اوزیل دو گل زد. این هشتمین برد آلمان در هشت بازی گروه بود و صعود تیم لوو به یورو ۲۰۱۲ را قطعی کرد. آلمان نخستین تیمی بود که از مرحلهٔ انتخابی به آن رقابت‌ها رسید؛ لهستان و اوکراین به‌عنوان میزبان از قبل سهمیه داشتند. برای اوزیل، این مسابقه یکی از موفق‌ترین شب‌های ملی در شهر زادگاهش بود.

مسعود اوزیل با پیراهن سفید شمارهٔ ۸ آلمان پس از برد ۶ بر ۲ برابر اتریش، دست‌هایش را بالا برده است.

گل وقت اضافه و قهرمانی در ماراکانا

در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، آلمان در یک‌هشتم نهایی برابر الجزایر به وقت اضافه نیاز پیدا کرد. اوزیل در دقیقهٔ ۱۱۹ گل دوم تیمش را زد و مسابقه در نهایت با برتری دو بر یک آلمان پایان یافت. بنابراین، گلی که در دقایق پایانی به ثمر رساند در نتیجهٔ نهایی اهمیت داشت. او در آن جام پیراهن شمارهٔ هشت را می‌پوشید و در مسیر رسیدن آلمان به فینال، یکی از بازیکنان اصلی تیم بود.

فینال در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۴ در ورزشگاه ماراکانا برگزار شد. اوزیل مقابل آرژانتین در ترکیب اصلی قرار گرفت و تا دقیقهٔ ۱۲۰ در زمین ماند. گل ماریو گوتسه در وقت اضافه، پیروزی یک بر صفر و قهرمانی آلمان را رقم زد. پنج سال پس از جشن قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا، اوزیل این بار مدال قهرمانی جهان را به گردن انداخت؛ موفقیتی که مهم‌ترین عنوان دوران حضورش در تیم ملی بزرگسالان شد.

مسعود اوزیل در تمرین تیم ملی آلمان یک روز پیش از نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ برابر برزیل، کنار توپ دیده می‌شود.

پایان کار با ۹۲ بازی ملی

شمارهٔ پیراهن اوزیل در دوره‌های مختلف یکسان نبود: در جام جهانی ۲۰۱۴ شمارهٔ هشت داشت و در جام جهانی ۲۰۱۸ با شمارهٔ ده بازی کرد. نقش او در خط میانی، دریافت توپ در فاصلهٔ خطوط حریف و رساندن پاس به بازیکنان جلوتر بود. با این حال، کارنامه‌اش به بازی‌سازی محدود نمی‌شود؛ ۲۳ گل ملی و گل‌هایی که در مسابقات یادشده به ثمر رساند، سهم او در تمام کردن حملات آلمان را نیز نشان می‌دهد.

آخرین حضور ملی اوزیل در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۸ برابر کرهٔ جنوبی رقم خورد؛ مسابقه‌ای که آلمان در آن دو بر صفر شکست خورد. پس از جام جهانی روسیه، او از تیم ملی کناره‌گیری کرد و کارنامه‌اش روی ۹۲ بازی باقی ماند. از نخستین بازی برابر نروژ تا آخرین مسابقه در روسیه، قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۴ نقطهٔ اوج این مسیر بود؛ مسیری که چند ماه پس از آغازش، با قهرمانی اروپا در ردهٔ زیر ۲۱ سال همراه شده بود.